Er zijn een paar dagen verstreken sinds de vorige update.

Dag 4 was enorm regenachtig en hebben we doorgebracht in Roppongi. Dit is een beetje het nieuwe Tokyo: supermalls, gecombineerd met werken en wonen. Waarom de enorme wolkenkrabbers verlaten als je  daarbinnen in bijna alles al hebt, inclusief een eigen metro station?

De volgende dag was het opgeklaard en daarom tijd om de innerlijke geek in me los te laten. Ik ben dan ook de hele dag in Akihabara geweest: het technologie district van Tokyo. Met niet alleen op elke straathoek een lokale versie van de Media Markt, maar ook kleine winkels gefocused op 1 ding, zoals onderdelen om je computer te upgraden, winkels met alleen maar geheugenkaartjes, etc. Daarnaast was er veel meer dan alleen maar elektronica. Dus als je iets zoekt waar een stekker aan vast zit, of iets dat in zo’n unit moet, dan hebben ze het daar.

Een willekeurige straat in Akihabara

Een willekeurige straat in Akihabara

Het weekend begon met een 60 minuten durende treinrit naar Kamakura, een kustplaatsje op ruim 70 kilometer van Tokyo. Hier bezochten we de Kotoku-in tempel, met daarin een metershoge bronsen Buddha uit 1252. Aangezien in Kamakura ooit het Shogunaat zetelde, kwamen we de dag door met veel tempelbezoekjes. De dag werd afgesloten met machtig lekkere Koreaanse BBQ. Gewoon een emmer op tafel, hete kolen er in, roostertje erop en grillen maar.

Big Budha!

Koreaanse BBQ

Koreaanse BBQ

De zondag stond ook in het teken van een tempel: Meiji Jingu is gebouwd ter ere van keizer Meiji, die in 1912 stierf. Te midden van 120.000 bomen is een oase van rust gecreeerd, ondanks de nabijheid van een zeer drukke winkelstraat en een treinstation. Met name op zondag is de tempel een bak vol ceremonieel gebeuren: veel stelletjes trouwen dan in deze tempel. Daarnaast zijn tal van mensen in hun mooiste zondagskimono gestoken om de tempel te bezoeken.

Newly weds in Meiji Jingu

Newly weds in Meiji Jingu

Een dikkop. En een museum.

Een dikkop. En een museum.

Maandag was een echte wandeldag: Noord oost Tokyo heeft weinig veranderingen ondergaan en daar vind je dan ook de kleine straatjes met een slager naast de groenteboer en de visboer. Zeker in een stad met op elke straathoek een 7-11 of Lawson(een soort AH to go, maar dan beter) is dat best bijzonder. Yanaka Ginza is tevens ook een straat die maar door weinig buitenlanders wordt bezocht, bijna alle mensen waren Japanners. Van Yanaka Ginza ging de wandeling naar Kappabashi. Net als Akihabara was deze straat gespecialiseerd in 1 ding. In dit geval het bereiden van voedsel. Deze straat heeft met haar winkels alles wat je als restauranthouder nodig hebt: potten, pannen, servies, messen en zelfs plastic voedselmodellen (in Japan hebben bijna alle restaurants een vitrine met plastic modellen van hoe het eten eruit ziet). Daarnaast zijn er complete winkels gewijd aan taart- en koekvormen. De dag sloot ik af in Kanji House, een kleine ruimte waar je word geinterviewd en op basis daar van je naam in Kanji krijgt als kalligrafisch hoogstandje.

Kookgerei nodig? Kapabashi Dori

Kookgerei nodig? Kapabashi Dori

Be Ra I An

Be Ra I An

Vandaag bezochten we Zojoji, de oude tempel van de Tokugawa Shoguns (de Tokugawa clan leverde de laatste 16 Shoguns van Japan en zij waren de genen die van Edo het bestuurlijk en commercieel centrum maakten wat we nu kennen als Tokyo). Hier liggen dan ook aantal van het begraven. Het complex is groots met veel pracht en praal. De meeste indruk werd echter gemaakt door honderden zoniet duizenden kleine beeldjes met de gelijkenis van een klein kind. Deze beeldjes vind je bij veel tempels, ter bescherming van kleine kinderen die al zijn gestorven.

Monumentjes voor kinderen

Monumentjes voor kinderen

Naderhand beklommen we de Tokyo Tower, een toren die verdacht veel op de Eifeltoren lijkt, maar dan 10 meter hoger en vooral heel erg rood.

DSC08133

Klikbare foto’s na de break!